2007/Jan/23

นอกเรื่องก่อนครับ :

เมื่อวันที่17ที่ผ่านมาเป็นวันเกิดเพื่อนโคตรรสนิทของผมเอง - -+

มันคงไม่ได้โพล่มาอ่านบล็อคหรอก แต่ผมก็อยากจะอัพแฮปให้มันน่ะนะ -3-

สุขสันต์วันเกิดนะมึง - -+

.

.

ที่จริงก็เห็นเค้าเล่นกันมาซักพักแล้วไอ้ Blog-Tagเนี่ย

แต่ไม่นึกว่าจะโดน - -

แถมเจ้าฝ้ายTagมาตั้งนานแล้วเพิ่งจะมาอัพอีกน้าผม

.

.

อะไรคือ Blog-Tag?

Blog-Tag ก็คือการให้นักเขียนบล็อกเขียนสิ่งที่ไม่ค่อยมีใครรู้เกี่ยวกับตัวเอง 5 ข้อ
แล้วโยน tag ให้คนอื่นอีก 5 คนเขียนต่อ

( ขโมยมาจากบล็อกพี่ดันไบน์)

.

ซึ่งผมก็ขโมยมาจาก บล็อคเจลเฟอร์อีกทีเหมือนกัน - -~~

.

.

เดาเอาว่าผมคงเป็นคนหนึ่งในจำนวน Dead EndเหมือนZear ล่ะนะ

ไม่รู้จะไปTagใครต่อแล้วนี่ - - โดนกันเรียบร้อยไปถ้วนหน้า

ดองเอาไว้ก็งี้ล่ะฟระ -*-

ทำไงได้ - - ปี3 งานเยอะนี่ฟร่า -3- ยังมีอีกตัวให้นรกกันวันศุกร์ แต่ตอนนี้ขออู้ล่ะครับ

.

.

ต้องเขียนความลับสินะ? อะไรบ้างล่ะเนี่ยที่เป็นความลับ 555

*********************************************

1. ปากหมา

ปากหมาในที่นี้ไม่ได้หมายถึงความสามารถส่วนบุคคลของผมนะครับ - - แต่หมายถึงการพูดต่างหาก (ถึงแม้ว่าผมจะปากหมาจริงๆก็ตาม)

ผมเคยโดนทักอยู่หลายหน จากคนที่รู้จักผมพอประมาณอย่างบางคนในเอกหรือรุ่นพี่บางคน ว่าเค้าเคยคิดว่าผมเป็นคนเงียบๆไม่ค่อยพูดหรือไม่ก็พูดน้อย จนกระทั่งได้มาทำงานกับผมในครั้งนี้ครั้งโน้น ถึงรู้ว่าจริงๆผมก็พูดเยอะอยู่นะ

"ตูดูพูดน้อยขนาดนั้นเลยหรอวะ?" นั่นคือความคิดแรกที่ผุดขึ้นมาของผมเลยล่ะ - -

ผมรู้แต่ว่าผมพูดไม่เก่ง ถึงผมจะพล่ามไม่หยุดก็เถอะ (555) อย่างเวลาใครคุยกับผม ถ้าไม่ใช่คนที่สนิทด้วยจริงๆ แถมเป็นเรื่องที่ผมไม่ถนัด ไม่รู้เรื่อง หรือไม่สนใจ ผมอาจจะแค่ตอบรับคำพูดของอีกฝ่ายเท่านั้น และถ้าไม่เปิดบทสนทนาใหม่ขึ้นมา ผมก็จะเงียบไปเฉยๆเลยก็มี

ผมขึ้นบทสนทนาใหม่ไม่เก่งครับ โดยเฉพาะกับคนที่ไม่สนิทมากๆ เพราะผมไม่รู้จะเอาเรื่องไรมาคุย(ว่ะ) บางทีกับคนสนิทกันผมยังนึกไม่ออกเลยว่าจะคุยอะไร แถมยังหาจังหวะพูดแทรกไม่เป็นอีกต่างหาก - - เคยโดนด่าเพราะข้อหาว่าไม่บอกว่ายังมีของอยู่.........ก็ตูหาจังหวะแทรกไม่เจอนี่หว่า - -

บางคนอาจจะคิดว่า "เฮ้ย เป็นไปได้ยังไง ไอ้ซันมันทำโน่นทำนี่เยอะแยะ คนรู้จักก็มาก ทำไมพูดไม่เก่ง" แต่ครับ....มันเป็นเรื่องจริง - -"

ผมเคยมีปัญหากับเพื่อนผู้หญิงสองสามคนที่ทำงานกลุ่มด้วยกันด้วยเหตุว่าผมพูดไม่เก่งเนี่ยแหล่ะ - -" เพราะเอาแต่ตอบรับ เลยโดนหาว่าไม่ช่วยกันออกความคิด (แล้วจะให้ผมพูดตอนไหนล่ะ แม่คุ๊ณพูดไม่หยุดเลย - -') สุดท้ายเลยขอนั่งฟังเงียบๆก็แล้วกันครับ

ไปๆมาๆตอนนี้โดนหาว่า "ไอ้ซันเอาแต่นั่งฟัง เก็บข้อมูลใหญ่เลยนะมึง" เสียอีก 555

ก็กูไม่รู้จะแทรกยังไงนี่หว่า

ปล. แต่เรื่องปากหมานี่ขอให้บอกนะครับ 5555

.

2.หมาดื้อ

หลายๆคนอาจจะเคยชินกับคำพูดว่า "อะไรก็ได้" "ยังไงก็ได้" "ไม่เห็นเป็นไร" ของผม ไม่ใช่ว่าผมไม่ได้หมายความตามที่พูดหรอกนะ เพียงแต่มันมีอะไรในคำพูดทั้งหมดนั่นต่างหาก

อย่างที่รู้ๆกัน นิสัยผมมันง่ายๆ สบายๆ อะไรก็ได้เรื่อยๆ ดูมีความสุขกับชีวิตดี เพราะ"อะไร/ยังไงก็ได้" จะเดินไปกินข้าวข้างถนนหรือเดินขึ้นเหลา ผมก็ทำได้ จะลากไปบุกป่าสาละวินหรือแต่งหรูไปงานโชว์เครื่องเพชรร้อยล้านผมก็ไปไหว นอนที่ไหน นั่งที่ไหน ทำงานกับใคร ผมเฉยๆได้หมด

แต่ไอ้คำว่า "อะไรก็ได้" "ยังไงก็ได้" "ไม่เห็นเป็นไร" ของผมน่ะ พอถึงเวลาจริงๆแล้ว ในบางครั้งมันก็จะซ่อนความหัวดื้อไม่ก็ความเอาแต่ใจของผมเองเอาไว้ด้วย - -b

แถมหลังๆมันชักจะบ่อยแฮะ (เหอๆๆ)

ผมเป็นพวกยังไงก็ได้แต่ดื้อครับ(ดีนะที่มันยังแค่แอบๆ 555)คือถ้าคุณไม่เชื่อผม คุณจะทำยังไงมาก็ตามสบายครับ แต่ผมจะพยายามหาทางเอาสิ่งที่ผมคิดใส่กลับเข้าไปให้ได้ คงเรียกได้ว่าเชื่อในความคิดตัวเอง(เอาแต่ใจ) ซะล่ะมั้ง?

เห็นชัดๆเลยคงเป็นเรื่องกินล่ะ ใครๆก็ว่าผมกินง่ายนะ ไม่ค่อยเลือกกิน ส่งอะไรให้ก็กิน หารู้ไม่ล่ะสิ ว่าจริงๆแล้วถึงผมจะกินง่ายแต่ผมก็เรื่องมากอยู่นะ 555

ผมกินเผ็ดได้ไม่มากดังนั้นของเผ็ดทุกชนิดตัดทิ้ง (ยกเว้นพวกส้มตำ ลาบ แกงบลาๆๆๆ)อาหารรสจัดผมก็ไม่ชอบกะเพรา(สะกดไงวะ)ผมก็ไม่ชอบ ผักมีหลายอย่างผมไม่ชอบหลายอย่างผมไม่กิน ของหวานมากๆผมก็ไม่ชอบผัดเปรี้ยวหวานผมก็ไม่กินฯลฯ

รวมๆจะสังเกตุได้ว่าผมใช้คำว่าไม่ชอบซะเป็นส่วนมาก เพราะผมถือว่า "ของทุกอย่างตอนจะกินก็แค่ยัดใส่ปากเคี้ยวๆแล้วก็กลืนทั้งนั้น" ไม่มีอะไรที่กินไม่เป็น - - (ยกเว้นของเผ็ดกับรสจัดมากๆ) เหลือแต่ของที่ จะยอมกินหรือไม่ยอมกินแค่นั้น

แต่เวลาวุ่นๆงานอยู่ส่วนใหญ่ผมจะขี้เกียจ - - ขี้เกียจเรื่องมากก็หลับหูหลับตาโยนๆลงท้องไป คนอื่นก็เลยนึกว่าผมกินง่าย จริงๆแล้วถ้าเป็นเวลาอื่นเจอของในลิสต์ข้างบนมาต่อให้หิวตายยังไงผมก็ไม่แตะ(วะ)

ล่าสุด เพื่อนผมรู้ดีว่าที่ผมสั่งก๋วยเตี๋ยวไม่ผักไม่งอกนั่นเพราะผมไม่ชอบกินถั่วงอกต้ม ไม่ใช่ว่ากินไม่ได้ มันก็ลองแกล้งสั่งมาให้ - - ถั่วงอกเพียบบ เส้นหมี่อีก กะว่าผมต้องขี้เกียจแยกแล้วกินๆเข้าไปแน่..........ผลเรอะ ไอ้ซันนั่งแยกถั่วงอกอยู่สิบห้านาทีเต็ม 5 5 5 - -"

ก็บอกแล้ว ว่ากินได้........แต่กูไม่กิน

.

3.หมาไฟ หมาน้ำแข็ง หรือหมาไฟแช่แข็ง

ผมเป็นคนใจร้อนครับ ใจร้อนมากถึงมากที่สุด ชนิดที่ว่านิดเดียวก็หงุดหงิดรำคาญใจได้ง่ายๆ

แต่เพราะรู้ตัวครับว่าตัวเองใจร้อน ก็เลยพยายามฝึกการควบคุมอารมณ์ตัวเอง

ผลก็ยังขี้หงุดหงิด ขี้รำคาญ ง่ายเหมือนเดิม - - แต่ไม่แสดงออก ไม่โกรธใครง่ายๆ ทำแค่หงุดหงิดแล้วหายไปอย่างไว พัฒนาเป็นพวกหงุดหงิดง่ายหายไว(มาก)แทน แถมหลังๆเริ่มหงุดหงิดยากขึ้นเรื่อยๆ และหายไวมากถึงมากที่สุด จนเกือบกลายเป็นคนที่โดนอะไรก็เฉย - - แต่ยังคงความขี้รำคาญอยู่ แค่ไม่แสดงออก

เหมือนอยู่ในรูปของการจำทน? ไม่แน่ใจครับ 555 รู้แต่ว่าผมสามารถที่จะเฉยๆกับสภาพกดดันได้มาก และการไซโคก็ทำอะไรผมไม่ค่อยจะได้ ที่ขำๆคือ ต่อให้ยืนด่าผมก็นิ่งพอที่จะคิดตามคำด่านั่นได้ ผมถือว่าเป็นพัฒนาการในทางที่ดีนะ

เพื่อนๆผมตอนนี้ไม่ค่อยมีใครรู้นักหรอก ว่าผมโกรธจริงๆน่ะ เป็นยังไง แถมบางส่วนยังนึกว่าผมเป็นแค่"พวกที่แค่ดูเหมือนคนใจร้อนแต่จริงๆใจเย็น" ซะอีก

กลายเป็นว่าผมเป็นคนใจเย็นไปแล้วสิเนี่ย 5 5 5

แต่ต้องให้พวกเก่าๆมาเห็นสิ 555 รวมรุ่นคราวก่อนยังโดนทักเลย ว่า"พอดูใจเย็นขึ้นแบบนี้น่ากลัวว่ะเอ็ง เดาไม่ถูกว่าจะโมโหเมื่อไหร่ แต่ก่อนโกรธทีก็เห็นแล้ว" ก็เพราะนิสัยแบบ "ภูเขาไฟเยือกแข็ง" น่ะ มันเหมาะกับการใช้ชีวิตมากกว่าการแสดงออกตรงๆว่าเป็นภูเขาไฟที่บทจะโกรธก็เห็นว่าโกรธ แต่แบบนี้สนุกกว่าเยอะ

ระเบิดเมื่อไหร่ก็ตายกันไปข้างเลย /gg

.

4. หมาขี้อาย

กร๊ากกกกกก จะมีใครเชื่อมั้ยเนี่ย ว่าผมน่ะ "ขี้อาย" ไม่ใช่น้อยๆซะด้วยสิ 555 ผมเป็นพวกขี้อายจริงๆนะ กร๊ากกกกกกกกกก (หัวเราะแบบนี้จะมีใครเชื่อมั้ยเนี่ย เอิ๊ก)

ผมอายที่จะแสดงความรู้สึกตัวเองออกมา ในบางความรู้สึกน่ะนะ ไม่ใช่ทั้งหมดหรอก

ผมเคยอายจนทำอะไรบ้าบอขนาดที่คนกล้าๆมันยังไม่กล้าทำ (นี่มึงอายแน่เรอะ?)

บงครั้ง ผมรู้สึกเขินๆเวลาเล่นอะไรบ้าๆ หรือพูดแซวอะไรขำๆกับคนอื่น เขินเวลาที่จะเข้าหาผู้คนครับ (อ๊ายยย,,- -,, /me โดนถีบ)

เมื่อไม่นานมานี้ วิชาภาษาของผมสั่งสอบโดยการให้ร้องเพลงครับ ไอ้ผมก็ร้องเพลงเพราะอยู่แค่สองอย่าง "เพราะอะไรถึงร้อง" กับ "เพราะงั้น(กู)ถึงไม่ร้อง" ก็เลยตัดสินใจจับคู่กับแฟนเพื่อนที่เรียนSecเดียวกัน ร้องเพลงคู่มันซะเลย กะว่าอย่างน้อยๆถึงตูจะร้องนรกแค่ไหน ผู้หญิงเค้าก็ร้องเพราะล่ะวะ!!

หลังจากโดนโขกสับปรบเมโลดี้(ซึ่งไม่มี)จนกระทั่งถึงวันจริง ไอ้เพื่อนผมมันไม่ได้มาดูหรอก แต่มีเพื่อนๆSecอื่นมาดูกันเต็มเลยครับ ผมก็สั่นสิ เหอๆ ตอนแรกก็รู้สึกว่าดีนะได้ร้องคู่ที่7 ปรากฏชักไม่ดีแล้ว เพราะแฟนเพื่อนผมพอเห็นคู่อื่นออกไปร้องแล้วมีท่ามีเต้น ก็จะเอามั่ง (ซวยแล้วไง เหอๆ) ให้เต้นน่ะไม่เท่าไหร่ครับ ไอ้ซันทำได้ เห็นแบบนี้ผมก็ชอบเต้นอยู่นาเฟร้ย - -+ แต่ไอ้เพลงที่ร้องมันเป็นเพลงรักนะว้อยเฮ้ย =[]=!! ........

ตอนออกไปร้อง เดินมาจากคนละฟากห้องครับ ท่อนคู่กุมมือกันจ้องตาปิ๊งปั๊ง เสียงแซวจากหลังห้องดังมาทันที "เดี๋ยวฟ้องเพื่อนมึงนะซัน" .......... (ไอ้ซันหลุดสิครับ จะเหลือเรอะ) ตอนแรกก็ไม่ได้อายมันเล๊ยยย แต่พอแซวที อายสิครับ - -" เขินโคตรรรร

วีรกรรมความอายของผมเล่าให้ตายก็ไม่จบครับ - - ยิ่งเล่ายิ่งอายด้วยซ้ำไป (แล้วยังจะเล่าอีกน้า)

.

5. หมาไฮเปอร์

เวลาอยู่ว่างๆผมจะหนีออกจากบ้านไปเที่ยว เที่ยวแค่ในกรุงเทพนี่แหล่ะนั่งรถ(หลับ)ไปจนสุดสายมั่ง ไม่ก็ลงไปแล้วเดินเล่นเรื่อยเปื่อยมั่ง หรือบางทีก็หลงทางเล่นซะบ่อยๆก็มี หรือไม่งั้นก็ต้องหาอะไรทำ อยู่เฉยๆไม่ค่อยได้ ต้องทำโน่นทำนี่ จะเฉยก็โน่น หลับไปเลย

เคยโดนด่าประจำ ว่าทำไมต้องทำโน่นทำนี่ตลอด(ฟระ) ทั้งมีสาระทั้งไร้สาระ แถมเวลาทำอะไร ก็ชอบทำเร่งปรื๊ดๆเสร็จ(อย่างน้อยๆก็ช่วงนึง) แล้วไปทำโน่นทำนี่อย่างอื่น ทำฟั่บๆๆ แล้วก็ไปทำอย่างอื่นอีกแล้ว

ผมเองก็ไม่รู้ครับว่าทำไม- -เวลาแต่งฟิคก็ต้องแต่งพรืดดดให้จบตอน ไม่งั้นกลับมางวดหน้าจะต่อกันไม่ค่อยติด (นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมต้องแต่งเรื่องสั้น - -+) แล้วถ้าวางไปเมื่อไหร่ ก็อีกนานล่ะกว่าจะกลับมาต่อได้

เคยเห็นเพื่อนมันนอนกลิ้งไปกลิ้งมาไม่ทำอะไรเลยนอกจากดูทีวีอยู่ในห้องทั้งวันกันได้ ผมก็เลยลองทำตัวให้ว่างทั้งวัน กะจะอยู่เฉยๆไม่ทำอะไรเลย นอนกลิ้งไปกลิ้งมาทั้งวันมั่ง แต่ปรากฏว่าสุดท้ายก็ทนไม่ได้ - - มันน่าเบื่อเกินไป มันว่างเกิน ต้องลุกมาหาเกมส์เล่น หาหนังสืออ่าน เปิดเวิร์ดพิมพ์โน่นพิมพ์นี่ ขนาดเปิดซีดีดู ผมยังทนอยู่นิ่งๆได้ไม่เกินชั่วโมงเล๊ย - -"

จะว่าไปผมก็งงตัวเองนะ - -" ตูออกจะขี้เกียจ ทำไมโดนหาว่าไฮเปอร์ได้วะ

.

*********************************************

พล่ามกันจบก็ต้องเป็นเวลาล่าเหยื่อสินะ - -"

แต่ผมไม่รู้จะไปTagใครต่อแล้วแฮะ

เอาเป็นว่า "ใครก็ตามที่ผ่านมาอ่าน แล้ว'เสี้ยน'อยากจะเล่นBlog-Tagไม่ว่าจะหนแรกหรือหนที่เท่าไหร่ก็ตาม" จงรับไปซะ

อ่านแล้วก็ขอให้มันจบแล้วจบเลยอยู่แถวๆนี้แล้วกันนะครับ

ผมอาย - -,,

ชื่อ: 
เว็บไซต์: 
คอมเมนต์:




smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry
ไอ้เรื่องทำอะไรต่อหน้าสาธารณชนนี่เราก้ไม่ชอบว่ะ อาการเดียวกันกับซันนะเพียงแต่เรายังรู้สึกตัวอยู่ ( ก๊ากกกกกกกก )

ส่วนตัวเรียกว่า ไหนๆกูก็ต้องทำแล้ว ทำให้มันสุดๆ เริ่ดๆไปเลยดีกว่า ผู้คนจะได้สรรเสริญกู ( เลว กร๊ากกกกกกกก ) เรามักจะกระมิดกระเมี้ยนเวลาซ้อม แต่ของจริงนี่ขอแค่เพื่อนไม่ขัดจังหวะ ตรูก็จะไหลไปได้จนจบล่ะฟะ เหอๆๆๆ


เรื่องของกิน เจอแบบนั้นเราโกรธโคตร - -""" แล้วจะไม่กินด้วย ยอมอด หะ บอกว่าไม่ชอบยังจะแกล้งอีก โมโหวววว ( ก๊าก )
#2  by  Jelphyr At 2007-01-24 01:56, 

<< Home


Zander Feramiz
View full profile