จู่ๆก็คิดอยากจะเขียนเรื่องเกี่ยวกับการรับน้องขึ้นมาซะเฉยๆ
อย่างน้อยๆก็ผ่านการรับน้องมาแล้ว ทั้งในฐานะน้องที่ถูกรับ และในฐานะพี่ที่ไปรับ
และก็ยังจำได้ดีถึงเรื่องมันส์ๆระหว่างการรับน้อง ที่ถึงจะไม่งดงามสวยหรู
แต่อย่างน้อยมันก็ไม่โสมมแบบที่พวกผู้ใหญ่ในบ้านในเมืองเราเค้าเข้าใจกัน
.
.
.
ปี2547
ปีนี้เป็นปีที่ผมเป็นน้องครับ
ไอ้ซันยังเป็นเด็กเฟรชชี่ ( คิดไม่ถึงล่ะสิว่ามันจะเคยเนเฟรชชี่ด้วย เหอๆ )
มาแบบเอ๋อๆ งงๆ โนเนะ หน้าโง่ๆ เป็นน้องใหม่หน้าใสปิ๊งของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในประเทศไทย
ความประทับใจตอนเป็นน้องมันเยอะครับ
พี่ๆยิ้มแย้มแจ่มใส หน้าตาน่ารักน่าเอ็นดู เต้นแร้งเต้นกาห่าลงอะไรให้ดูก็ไม่รู้
เพื่อนๆที่หน้าโง่พอๆกันก็มารวมตัวกัน แล้วก็มีคนมาบอกให้เต้นตาม
เกมกิจกรรมต่างสารพัดที่อยากจะถามจริงๆว่าใช้อะไรส่วนไหนคิดกันออกมา
เพื่อนๆหน้าโง่ๆกลุ่มเดิมที่ร่วมหัวจมท้ายอยู่ด้วยกันจนจบช่วงเวลารับน้อง
วันปิดกิจกรรม
ความอบอุ่นที่มีให้กันตลอดช่วงระยะเวลา1ปีแรกที่เข้ามายืนโง่อยู่ในมหาวิทยาลัย มันชักนำให้ผมอยากจะลองก้าวข้ามไปยืนตรงจุดที่พี่ๆทั้งหลายเป็นดูบ้าง
มันน่าสนุกนะครับ น่าลองมากๆ
.
.
ปี2548
ปีนี้คือปีที่ผมได้เป็นพี่ไปรับน้องครับ
ชุลมุนวุ่นวายตั้งแต่ตอนฝึก เพื่อนๆงี่เง่าดี -"- ตัวเองก็งี่เง่าพอกัน 5 5 5
พอมาเป็นพี่ เรื่องสนุกๆทั้งหลาย กลับกลายเป็นเรื่องเครียดไปซะแล้ว
เกมที่เล่นกันสนุกๆ ทำไมมันถึงยากนักนะในการจะดึงเอาจุดประสงค์แท้จริงที่นอกเหนือจากความสนุกออกมาเผย ออกมาพูดให้คนที่เล่นได้เข้าใจ
ยากมากครับ........ยากจริงๆ
เรื่องเพลงเอนท์ทั้งหลาย (บางที่อาจจะเรียกกันว่าเพลงสันฯ) ที่เคยเต้นเอาฮา มันส์ๆ เต้นเอาสะใจเข้าว่าในตอนปีหนึ่ง
ก็ต้องแก้ซะ เอาแค่สะใจหรือมันส์อย่างเดียวไม่ได้แล้ว ท่าทางการเต้นต้องถูก เนื้อเพลงต้องแป๊ะๆ ( โดยเฉพาะเนื้อเพลง )
แถมยังต้องมีกลยุทธ์ในการหลอกล่อน้อง และป้องกันตนเองจากปากม้าๆของน้องทั้งหลายที่แสนนนจะกวนอวัยวะเบื้องต่ำ
ชักเข้าใจความรู้สึกของพี่ๆแล้วล่ะ
..........กรรมตามสนองชัดๆเลย................
.
แถมระหว่างที่แผนการล้างสมองเด็กหน้าใสวัยเอ๊าะๆกำลังดำเนินไปได้ด้วยดี
ก็ปรากฏมีข่าวฟ้าผ่าเปรี้ยงลงมา ถึงเรื่องราวของน้องใหม่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งเกิดฆ่าตัวตาย
แล้วทุกผู้ทุกคนก็โยนความผิดป้าบเข้าให้การรับน้องที่กำลังเป็นประเด็นร้อนแรงทันที
ทั้งๆที่มีข่าวออกมาว่าจริงๆแล้วที่เด็กคนนั้นฆ่าตัวตายไม่ใช่เพราะการรับน้องแต่อย่างใด..................
เหยื่อของผมก็เลยหลุดมือไป ......... เอ้ย การรับน้องก็เลยถูกระงับหยุดลงชั่วคราว
เพราะหลังข่าวฟ้าผ่า ก็ปรากฏคำสั่งฟ้าฟาดตามมาติดๆ
..............และการรับน้องปี48ของคณะผมก็หยุดลงหลังจากนั้นไม่นาน
.
.
ปี2549
ปีนี้ผมเป็นพี่ของไอ้พวกที่จะไปรับน้องอีกทีครับ
รับน้องเกษตรอันสุดแสนจะสนุกสุกมันส์บรรเจิดเฉิดฉายโอ้ลัลล้า ได้ถูกยกเลิกไปเพราะระบบแอดมิดชั่น
แน่ล่ะ ในเมื่อแต่ละมหาวิทยาลัยต่างก็รับกันเองแล้ว แล้วจะไปมีรับน้องรวมมหาวิทยาลัยอีกทำไม
ยังไม่นับต้องเรื่องที่ว่าประเด็นการรับน้องยังคงร้อนแรงอยู่หรอกนะ
เมื่อขยับจากคนถูกสอน มาเป็นคนสอนในครั้งแรก ก็ว่ายากแล้ว
ตอนนี้ขยับมาเป็นคนสอนจริงๆจังๆเต็มที่
........เหนื่อยสัดๆเลยครับ........
เหมือนเดิมครับ เพื่อนงี่เง่า น้องงี่เง่า ตัวเองงี่เง่า
เยี่ยม - -b
........กรรมตามสนองอีกครั้งแล้ว..........
.
กระแสแอดมิดชั่นปีนี้แรงครับ เพราะความห่วยของระบบที่ยังไม่พร้อมต่อการใช้งานเป็นปัจจัยหลักด้วยรึไงก็ไม่ทราบ
รวมไปถึงบุคคลากรที่นอกจากจะไร้เหตุผลแล้วยังเห็นแก่ตัวอีก
อ๊ะๆ......... ผมไม่ได้บอกนะครับ ว่าบุคคลากรของที่ไหน อย่าใส่ความผมล่ะ
( คุกๆๆ แหม่ ครั้งนี้ไอเสียงแปลกจริงๆ )
ผลกระทบของแอดมิดชั่นส่งผลไม่เฉพาะแต่น้องๆที่กำลังเอนท์ทรานซ์อยู่ในปีนี้
แต่ส่งผลมาถึงพวกพี่ๆที่ตั้งตานอนหลับรอน้องๆมาให้เชือด เอ้ย มาให้รับด้วย
ตารางงานกิจกรรมของคณะและมหาลัยผมป่วนไปหมดเลยครับ หลังเลื่อนประกาศผลแอดมิดชั่นซะสองสามรอบ
แต่พวกผมรอเฮอยู่นะ ถ้าเค้าจะประกาศเลื่อนเปิดเทอมไปด้วยน่ะ
แหม่........ ในช่วงเวลาที่เลวร้ายที่สุด ก็ยังมีโชคดีปะปนอยู่ในนั้นด้วยสินะ
.
.
.
แหงนดูดาว เมื่อคราวฟ้าสาง คนรักเค้ามาจืดจาง มาเหินมาห่างไปเสียจากเรา
กับเรา เค้าไม่อยากเอา เค้าทำกระบวนกระบิด
ไอ้เรา มันแค่นิสิต เค้าจีบ แต่พวกสามมมดาววววววว~~~~~
.
ปิดท้ายกันด้วยเพลง เอนท์สั้นๆเพลงนึง
ที่รู้จักกันตั้งแต่รุ่นพ่อผมนะครับ ^^
ขอให้น้องๆโชคดดีกับระบบแอดมิดชั่น
และระบบรับน้องที่มีทีท่าว่าคงจะไม่สนุกเท่าที่ควรของปีนี้ด้วยนะครับ
เรื่องของแอดมิดชั่น ถ้ามีใครสนใจ ผมจะหารายละเอียดมาลงดูนะครับ
แล้วเจอกัน ^^